Masz pytania? Potrzebujesz porady?


Sprawdź czy nie ma już na nie odpowiedzi!

 

Jak wybrać dobre drzwi?

Drzwi to duża płaszczyzna – prawie dwa metry kwadratowe. Nie da się ich nie zauważyć, a ich wygląd ma ogromny wpływ na styl całego pomieszczenia. Najważniejsze jest to, by szukać drzwi w momencie, gdy mamy juz kompletną wizję wnętrza. Istotny jest cały ich wizerunek: materiał, kolor, dekoracje, rodzaj okuć, oprawa. Wszystko musi być skomponowane w całość tak, żeby nie zauważać elementów składowych – jak dobre ciasto.

Współcześnie wykończone wnętrze wyposażone jest zarówno w elementy stylowe jak i nowoczesne. Potrzeba nowoczesnych, praktycznych rozwiązań sąsiaduje tu z sentymentalną chęcią gromadzenia zabytkowych pamiątek. Jasna kolorystyka ścian i podłóg stanowi tło dla eksponowania urody sprzętów. Drzwi powinny wpisać się w ten kontekst. Muszą być proste, gładkie, bez gzymsów i kostek. Można też potraktować je jak mebel – w takim przypadku należy wykorzystać ciemne drewno, niekoniecznie gładkie. Mogą być stylizowane lub całkiem nowoczesne – taka jest przecież konwencja wnętrza. Jeśli będą nowoczesne, detal nie powinien być krzykliwy – należy bazować na prostych formach.

Wydawałoby się, że wybrać drzwi wewnętrzne to nic trudnego – wystarczy, żeby się podobały. Ale okazuje się, że dobry wybór to nie tylko kwestia gustu.
Jeszcze do niedawna skazani byliśmy na jednolitą bylejakość. Dziś każdy może wybrać sobie drzwi, które najbardziej odpowiadają stylowi wnętrza i potrzebom jego domu czy mieszkania.
Drzwi wewnętrzne mogą być wykonane z różnych materiałów, mieć różnie wykończoną powierzchnię i różne kolory. Choć wybierając drzwi najczęściej kierujemy się właśnie ich wyglądem, niedobrze byłoby na tym poprzestać. Aby naprawdę dobrze wybrać drzwi, powinno się wziąć pod uwagę to, gdzie będą one montowane.

 

Przeszklone czy pełne?

Jeśli chcemy na przykład wpuścić trochę dziennego światła do korytarza bez okna, wystarczy zamontować w pokojach drzwi z dużą ilością przeszkleń albo całe ze szkła. Do wyboru są różne rodzaje szkła: przezroczyste, matowe, barwione, ornamentowe, a także witrażowe. Dzięki temu  doświetlimy korytarz, a jednocześnie zachowamy intymność w pokojach.
Pomieszczenia,  na przykład sypialnie, zwykle odgradzamy od reszty domu drzwiami pełnymi (bez okienek) albo z niewielką powierzchnią przeszkleń.

Mniej miejsca do otwarcia potrzebują drzwi składane. Niewiele też potrzeba go na drzwi przesuwne naścienne: na ich otwarcie trzeba jednak pozostawić miejsce na ścianie. Najmniej miejsca zajmują drzwi przesuwne chowane w ścianie, ale o nich warto pomyśleć już podczas budowy ścian działowych. Równie wygodne mogą się okazać drzwi harmonijkowe. Jeśli zdecydujemy się na takie drzwi, lepiej je montować w odpowiednio szerszym otworze, ponieważ po otwarciu zmniejszają one jego szerokość.

 

Wymiary skrzydeł

W przepisach dotyczących warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie określona jest tylko minimalna szerokość drzwi do kuchni, łazienki i WC oraz do pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi. W świetle przepisów ościeżnica powinna wynosić co najmniej 80 cm. Jednak producenci oferują również drzwi mniejszej szerokości: 60 i 70 cm. Można także kupić drzwi szersze: 90-centymetrowe.Drzwi rozwieralne można też kupić w wersji dwuskrzydłowej. Zwykle mają one 120, 140 lub 160 cm szerokości.

W cennikach producenci podają jeszcze grubość skrzydeł drzwiowych: typowa to 40 mm.

Większość firm oferuje drzwi ponad dwumetrowej wysokości. Najczęściej to 203 cm. Możliwe są też inne wysokości, na przykład 206 lub 211 cm. Niektóre firmy dopuszczają skracanie produkowanych drzwi nawet o 5 cm, a niektóre na zamówienie wykonują drzwi niższe.

 

Ościeżnica

W przepisach dotyczących warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie określona jest tylko minimalna szerokość drzwi do kuchni, łazienki i WC oraz do pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi. W świetle przepisów ościeżnica powinna wynosić co najmniej 80 cm. Jednak producenci oferują również drzwi mniejszej szerokości: 60 i 70 cm. Można także kupić drzwi szersze: 90-centymetrowe.
Drzwi rozwierane można też kupić w wersji dwuskrzydłowej. Zwykle mają one 120, 140 lub 160 cm szerokości.

W cennikach producenci podają jeszcze grubość skrzydeł drzwiowych: typowa to 40 mm.
Większość firm oferuje drzwi ponad dwumetrowej wysokości. Najczęściej to 203 cm. Możliwe są też inne wysokości, na przykład 206 lub 211 cm. Niektóre firmy dopuszczają skracanie produkowanych drzwi nawet o 5 cm, a niektóre na zamówienie wykonują drzwi niższe.

Drzwi najczęściej kupuje się razem z ościeżnicą. Zazwyczaj jest ona wykonana z tych samych materiałów co skrzydło drzwiowe czyli:

Są też ościeżnice metalowe, często jeszcze stosowane w budownictwie wielorodzinnym, ale raczej niezbyt popularne w domach jednorodzinnych. Jeszcze do niedawna większość ościeżnic drzwiowych miała standardową szerokość 9,5 cm. Takie ościeżnice trzeba było dodatkowo wykańczać listwą (opaską) maskującą połączenie pomiędzy ścianą a ościeżnicą. Obecnie większość producentów oferuje ościeżnice regulowanej szerokości, na przykład od 7,5 do 9,5 cm; 9,5 do 11,5 cm, które można dopasować do grubości ściany. Oprócz funkcji oczywistych – oddzielania pomieszczeń od siebie – niektóre drzwi muszą pełnić również funkcję przegrody o odpowiednich właściwościach akustycznych, termoizolacyjnych. Niektóre drzwi mają też dodatkowe zadania: doświetlają pomieszczenia (drzwi z umieszczonymi nad nimi przeszkleniami tzw. naświetlami), ułatwiają wentylację (drzwi do łazienek). Drzwi wewnętrzne mogą być wykonane z różnych materiałów, mieć różnie wykończoną powierzchnię i różne kolory.

  • z drewna litego lub klejonego warstwowo;
  • z płyty wiórowej, najczęściej oklejonej laminatem lub fornirowanej;
  • z płyty MDF.

Są też ościeżnice metalowe, często jeszcze stosowane w budownictwie wielorodzinnym, ale raczej niezbyt popularne w domach jednorodzinnych.

Jeszcze do niedawna większość ościeżnic drzwiowych miała standardową szerokość 9,5 cm. Takie ościeżnice trzeba było dodatkowo wykańczać listwą (opaską) maskującą połączenie pomiędzy ścianą a ościeżnicą.

Obecnie większość producentów oferuje ościeżnice regulowanej szerokości, na przykład od 7,5 do 9,5 cm; 9,5 do 11,5 cm, które można dopasować do grubości ściany.

Oprócz funkcji oczywistych – oddzielania pomieszczeń od siebie – niektóre drzwi muszą pełnić również funkcję przegrody o odpowiednich właściwościach akustycznych, termoizolacyjnych. Niektóre drzwi mają też dodatkowe zadania: doświetlają pomieszczenia (drzwi z umieszczonymi nad nimi przeszkleniami tzw. naświetlami), ułatwiają wentylację (drzwi do łazienek). Drzwi wewnętrzne mogą być wykonane z różnych materiałów, mieć różnie wykończoną powierzchnię i różne kolory.

 

Kuchnia: otwarta, czy zamknięta?

W zależności od sytuacji kuchnia staje się częścią strefy dziennej – miejscem codziennego życia domowników – albo osobnym pomieszczeniem, które w każdej chwili można zamknąć.

 

Między dwoma pokojami

Dzięki drzwiom przesuwnym, najlepiej dwuskrzydłowym, możemy zmieniać proporcje, wielkość i funkcje pomieszczeń. Łącząc sąsiadujące za sobą pomieszczenia, łatwo uzyskamy jedno przestronne wnętrze. Pokój dzienny połączony z jadalnym utworzą reprezentacyjny duży salon: miejsce na rodzinne przyjęcia. Połączone ze sobą sąsiednie pokoje dziecięce młodsze dzieci wykorzystają do wspólnej zabawy, starsze – do przyjmowania przyjaciół.

W holu i przedpokoju, czyli tam, gdzie często mijają się domownicy, wita się gości. W niewielkich pomieszczeniach drzwi przesuwne nie zabiorą miejsca potrzebnego na przykład na wieszak czy szafkę na buty. Są wygodniejsze również wtedy, gdy wejścia do różnych pomieszczeń (na przykład garderoby i łazienki) sąsiadują ze sobą i podczas otwierania zwykłe drzwi mogłyby się zderzać.

W pomieszczeniach wielofunkcyjnych. Drzwi przesuwne doskonale sprawdzą się tam, gdzie część pomieszczeń czasowo wykorzystywana jest do innych celów. W ten sposób część sypialni można przeznaczyć na aneks do ćwiczeń, fragment pokoju dziennego na miejsce do pracy, a część łazienki na pralnię.

W spiżarni, schowku, garderobie. To przede wszystkim oszczędność miejsca – tak cennego w małych pomieszczeniach. Nie bez znaczenia jest też ułatwienie w ten sposób dostępu do rzeczy, których często używamy.

 

W pomieszczeniach przeznaczonych dla osób niepełnosprawnych

Drzwi przesuwne pozostawiają więcej powierzchni do manewrowania wózkiem inwalidzkim niż skrzydła drzwi rozwieralnych. Szczególnie polecane są w tym wypadku drzwi automatycznie otwierane za pomocą przycisku czujnika dotykowego lub sterowane pilotem. Światło przejścia nie może być węższe niż 90 cm, a uchwyt do otwierania – nie wyżej niż 120 cm od podłogi.

 

Co wpływa na wybór drzwi

Na wybór drzwi wewnętrznych najczęściej wpływa wygląd i cena. Ich właściwości rzadko zaprzątają uwagę inwestorów. A przecież to, co się kryje wewnątrz drzwi, w istotny sposób wpływa na ich izolacyjność (akustyczną i termiczną) oraz trwałość. Dobrze jest więc „zajrzeć” drzwiom do wnętrza.

Drzwi zewnętrzne mają przede wszystkim chronić dom przed intruzami, zapewniać bezpieczeństwo i izolować akustycznie oraz termicznie. Dlatego kupując je, poświęca się wiele uwagi ich parametrom technicznym.

Drzwi wewnętrzne też często oddzielają pomieszczenia nieogrzewane od ogrzewanych (na przykład spiżarnię lub garderobę od kuchni czy holu), miejsca ciche od hałaśliwych (czyli pokoje dzieci od gabinetu przeznaczonego do pracy). Dlatego muszą wytrzymać prawie równie wiele jak drzwi zewnętrzne: być odporne na wilgoć, zmiany temperatury, zadrapania i inne uszkodzenia mechaniczne, dobrze znosić przypadkowe trzaśnięcie nimi itd. To, z czego i jak zostały wykonane, odgrywa więc istotną rolę.

 

Mocny szkielet

Stanowi go rama, częściej zwana ramiakiem, która jest podstawą całej konstrukcji. Może być zrobiona z klejonego drewna iglastego lub (rzadko) liściastego. Niektórzy producenci oferują drzwi z ramiakami z płyty MDF. Ponieważ sam ramiak tworzyłby zbyt wątłą konstrukcję, umieszczone jest w nim tak zwane wypełnienie. Jego podstawowym zadaniem jest stabilizowanie konstrukcji, ale w zależności od materiału, z którego zostało wykonane, może również pełnić funkcję izolacji termicznej i akustycznej.

Najprostszym i najpopularniejszym wypełnieniem jest tak zwany plaster miodu wykonany z papieru. W zupełności wystarcza do stabilizowania ich konstrukcji. Do budowy tej sześciobocznej struktury wybierany jest papier sztywny i odporny na nacisk. Jego odporność jest tym większa, im bardziej jest wysuszony. Dużą zaletą papierowego plastra miodu jest mała objętość i niewielki ciężar. Dają one oszczędności w magazynowaniu i transporcie. Dlatego drzwi z tym wypełnieniem mają stosunkowo niską cenę. Jednak plaster miodu ma też wady – jeśli do wnętrza drzwi dostanie się wilgoć lub, co gorsza, woda, grozi mu utrata właściwości. Poza tym co prawda korzystnie minimalizuje on ciężar drzwi (ważą około 17 kg), ale nie stanowi skutecznej bariery dla chłodu i hałasu. Dlatego tam, gdzie liczą się właściwości izolacyjne, lepsze będą drzwi z innym wypełnieniem, na przykład z płyty wiórowej – otworowej lub pełnej. Płyta otworowa sprawia jednak, że drzwi o typowej szerokości (80cm) ważą blisko 30 kg, a w przypadku płyty pełnej – około 38 kg.

Aby więc obciążenie ramiaka cięższą płytą wiórową nie wpłynęło niekorzystnie na jego właściwości, wypełnienie to montuje się na dodatkowej ramie ze sklejki. Wzmacnia to jeszcze konstrukcję drzwi.

 

Na pierwszy rzut oka

Płyciny drzwi wewnętrznych mogą być również pokryte folią z PCW.Lepiej niż malowanie imituje ona kolory i strukturę drewna (przy porównywalnej cenie). Folia jest bardzo odporna na uszkodzenia mechaniczne. Dobrze znosi też działanie wilgoci.

Bardzo popularnym materiałem na płyciny drzwi są laminowane płyty HDF. Pokrywa się je okleinami z włókien celulozowych (z nadrukiem naśladującym barwę i strukturę różnych gatunków drewna) zespolonych żywicami. Laminaty do wykańczania drzwi mogą mieć grubość 0,2 lub 0,5mm. Są najtrwalszym wykończeniem drzwi, dużo lepiej niż pozostałe materiały znoszą urazy mechaniczne. Ich wadą jest brak możliwości odnowienia – zniszczonego laminatu nie da się przeszlifować i polakierować (jak drewna), a pomalowany nie wygląda zbyt dobrze.

Drogie, ale efektowne są płyciny pokryte fornirem, czyli cienką warstwą drewna. Gwarantuje on naturalne kolory oraz usłojenie. Dlatego drzwi fornirowane są uznawane za najbardziej eleganckie, najlepiej też pasują do wnętrz urządzonych stylowo, choć dobrze komponują się również z nowoczesnymi aranżacjami z dużym udziałem drewna. Uszkodzony fornir można w razie potrzeby uzupełnić lub wymienić. Niestety, im szlachetniejszy gatunek drewna, tym wyższa cena drzwi fornirowanych.

Można również kupić drzwi w całości wykonane z drewna klejonego: lakierowanego, bejcowanego czy olejowanego. Zazwyczaj dobrze się prezentują i mają niepowtarzalny wygląd (związany z oryginalną barwą drewna i jego charakterystycznym rysunkiem słojów). Ich płyciny można wielokrotnie odnawiać. Jednak oprócz tych niewątpliwych zalet takie skrzydła mają też wady. Pierwszą z nich jest wysoka cena, drugą konieczność kupowania ich u renomowanych wykonawców. Pozwala to uniknąć takich niespodzianek jak drzwi paczące się czy pękające na skutek złego przygotowania drewna.

 

Ile skrzydeł i jak duże?

Na te pytania musi sobie odpowiedzieć każdy kupujący drzwi. Zazwyczaj do domów jednorodzinnych wybiera się drzwi jednoskrzydłowe. Jednak drzwi dwuskrzydłowe stały się ostatnio modne i są instalowane w pomieszczeniach pełniących funkcje reprezentacyjne – montuje się je na przykład między jadalnią i salonem lub kuchnią i jadalnią. Mają spore wymagania co do przestrzeni potrzebnej do ich swobodnego otwierania i zamykania.Najczęściej są więc kupowane drzwi jednoskrzydłowe. Producenci oferują je w kilku typowych szerokościach: 60, 70, 80 i 90 cm. Najpopularniejsze są te o szerokości 80 cm – ten wymiar zapewnia bowiem wygodną komunikację. Najwęższe modele są zazwyczaj montowane tam, gdzie nie muszą być często używane – na przykład w spiżarniach, kotłowniach i innych pomieszczeniach pomocniczych czy gospodarczych – albo też tam, gdzie brakuje miejsca na drzwi o wygodniejszej szerokości.

Drzwi dwuskrzydłowe również mają skrzydła w każdej z typowych szerokości, ale nie oznacza to wcale, że można kupić jedynie drzwi 60+60cm albo 70+70 cm itd.Ich atutem jest możliwość tworzenia zestawień, na przykład 70+80cm czy 70+90cm itd. Niektóre firmy proponują też kombinacje ze skrzydła i jego połówki.

 

Z szubą czy bez?

To, czy drzwi będą przeszklone, czy nie, zależy w głównej mierze od przeznaczenia pomieszczenia. Najczęściej drzwi pełne stosuje się do oddzielania pomieszczeń gospodarczych: garderób, spiżarni, pralni czy kotłowni. Drzwi z małym przeszkleniem tradycyjnie montowane są w łazienkach i WC. Tu muszą mieć dodatkowo w dolnej części podcięcie lub otwory wentylacyjne (albo kratkę).

Drzwi z dużymi szybami tradycyjnie zarezerwowane są dla pomieszczeń mieszkalnych. Oprócz takich z przeszkleniami obejmującymi 1/3 lub 2/3 płyciny kupić można również drzwi, w których szyba zajmuje 4/5 skrzydła, a także z niewielkimi przeszkleniami układającymi się w ozdobny wzór. Dwa ostatnie rodzaje drzwi reprezentują najczęściej nowoczesne wzornictwo, często mają też okleiny z modnych egzotycznych gatunków drewna.

 

Ościeżnica

Skrzydło drzwiowe musi być zamontowane w ościeżnicy. Jednak nie jest sprzedawane z nią w komplecie. Jest tak, ponieważ do wyboru jest kilka rodzajów ościeżnic: z metalu, MDF, drewna, stałe lub regulowane. Ceny skrzydła i ościeżnicy są oddzielnie kalkulowane. Kupując drzwi, trzeba więc pamiętać, że ich ostateczny koszt to suma cen skrzydła i ościeżnicy.Aby łatwiej było dobrać ościeżnicę, producenci oferują je w podobnych, pasujących do drzwi wykończeniach. Sprzedawanie tych elementów oddzielnie ma jednak swoje plusy – osoby remontujące domy nie muszą kupować kompletu – mogą nabyć jedynie nowe skrzydła drzwiowe i umieścić je w istniejących ościeżnicach.

 

Drzwi przesuwane w natarciu

Coraz popularniejsze stają się drzwi przesuwne. Ich skrzydła mają takie samo wzornictwo jak tradycyjnie otwierane drzwi. Dlatego stworzenie spójnej kompozycji z drzwi otwieranych oraz przesuwnych nie jest problemem.

Drzwi przesuwne mogą być montowane w systemie do zabudowy w ścianie lub jako naścienne. Pierwsze wymagają umieszczenia w ścianie specjalnej kasety, która kryje mechanizmy (rolki i prowadnice) odpowiedzialne za działanie drzwi. Użycie takiej kasety w drzwiach dwuskrzydłowych pozwala zastosować system synchronizacji umożliwiający jednoczesne otwieranie i zamykanie obu skrzydeł. System naścienny zawiera prowadnicę, maskownicę oraz słup dojazdowy. Drzwi po otwarciu są widoczne na ścianie.

Drzwi mogą się otwierać w różny sposób i w zależności od tego zajmować mniej lub więcej przestrzeni w pomieszczeniu. Jeśli mamy dużo miejsca, bez problemu możemy zamontować tradycyjne drzwi, ale jeśli przestrzeń nam na to nie pozwala zamontujmy drzwi łamane – składane.

Potrzebują one mniej miejsca do otwarcia, ponieważ skrzydło podzielone jest na dwa lub więcej elementów. Zamknięte wyglądają jak drzwi rozwieralne lub przesuwne i nie wymagają pozostawienia do ich otwarcia wolnej powierzchni ściany.

Jedno skrzydło drzwiowe składa się z dwóch części, połączonych zawiasami na górze i dole. Czasami skrzydła mają też zawias w połowie wysokości drzwi.Skrzydła drzwi składanych produkowane są w różnych wymiarach. W szerszych otworach można montować drzwi dwuskrzydłowe. Drzwi poruszają się wzdłuż górnej prowadnicy. Jeśli są duże i ciężkie, stosuje się także dolną prowadnicę.

Sposób montowania
Część drzwi, która jest najbliżej ościeżnicy, ma w górnej i dolnej krawędzi czop, umożliwiający obrót skrzydła. W górnej krawędzi drugiej części skrzydła zamocowany jest ruchomy wózek. Dzięki temu skrzydło może się obracać i jednocześnie przesuwać wzdłuż prowadnicy. Drzwi najpierw się składają, a potem zsuwają na jedną stronę otworu. Są też prowadnice umożliwiające jednoczesne składanie i przesuwanie skrzydeł w dowolną stronę. W komplecie z drzwiami łamanymi są też ościeżnice i listwy maskujące. Najprostsze drzwi łamane można też wykonać samemu: zwykłe drzwi ramowe przecina się na pół, usztywnia dodatkowymi ramiakami w miejscu przecięcia i łączy zawiasami powstałe skrzydła. Dostępne są też specjalne systemy do łączenia drzwi składanych.

 

Szklane drzwi przesuwane i przesuwno-łamane

Składają się ze skrzydeł zwanych segmentami. Rama skrzydła wykonana jest z profili aluminiowych lub z PVC i wypełniona dowolnego rodzaju szkłem grubości zwykle 5 mm. Niektóre firmy oferują drzwi przesuwne dwuskrzydłowe, w których jedno skrzydło jest zamocowane na stałe, a także drzwi z czterema skrzydłami, z których dwa są zamocowane na stałe. Skrzydła drzwi przesuwno-łamanych przesuwają się na plastykowych rolkach po dwóch aluminiowych prowadnicach – górnej i dolnej. Dolna prowadnica jest wpuszczona w podłogę lub wykonana jak zwykły próg. Poszczególne segmenty zwykle łączone są ze sobą jednym zawiasem umieszczanym w górnej części skrzydeł. Jeśli drzwi są ciężkie, stosuje się dwa lub trzy zawiasy, jak w drzwiach tradycyjnych.

 

Drzwi- jak będą się otwierać ?

Drzwi mogą się otwierać w różny sposób i w zależności od tego zajmować mniej lub więcej przestrzeni w pomieszczeniu. Dlatego zanim wybierzemy drzwi, warto chociaż w przybliżeniu rozplanować urządzenie pomieszczeń, w których będziemy je montować. Jeśli mamy dużo miejsca, bez problemu możemy zamontować tradycyjne i najbardziej popularne drzwi rozwieralne. Mogą być jedno- lub dwuskrzydłowe, w których skrzydło jest otwierane przez obrót względem osi pionowej przechodzącej przez boczną krawędź skrzydła (prawą lub lewą). Kupując drzwi musimy umieć sprecyzować, jakie są nam potrzebne: prawe czy lewe.

Mniej miejsca do otwarcia potrzebują drzwi składane (łamane), w których skrzydło podzielone jest na dwa lub więcej elementów. Zamknięte wyglądają jak drzwi rozwieralne lub przesuwne, nie wymagają pozostawienia do ich otwarcia wolnej powierzchni ściany. Niewiele też miejsca do otwarcia potrzeba na drzwi przesuwne naścienne; trzeba jednak pozostawić miejsce na ścianie. Najmniej miejsca zajmują drzwi przesuwne chowane w ścianie, ale o nich warto pomyśleć już podczas budowy ścian działowych. Równie wygodne mogą się okazać drzwi harmonijkowe (pojedyncze lub podwójne). Ich skrzydła składają się z wąskich, połączonych zawiasami elementów. Jeśli zdecydujemy się na takie drzwi, lepiej je montować w odpowiednio szerszym otworze, ponieważ po otwarciu zmniejszają one jego szerokość.

Najwięcej miejsca wymagają drzwi wahadłowe, w których obrót skrzydła względem osi pionowej przechodzącej przez boczną krawędź jest możliwy na obie strony ściany, drzwi zamykają się samoczynnie ruchem wahadłowym.

 

Z czego produkuje się drzwi

Najczęściej stosowanym materiałem do produkcji drzwi jest drewno lite lub klejone. Dzięki technice klejenia warstwowego elementy z drewna klejonego są odporne na paczenie i mają kilkakrotnie większą wytrzymałość niż elementy z drewna litego. Najczęściej stosowane przez producentów gatunki drewna to: sosna, dąb, mahoń, jesion i buk.

Bardzo popularne są też gładkie lub tłoczone płyty drewnopochodne: wiórowa; pilśniowa zwykła; MDF – średniej gęstości płyta pilśniowa otrzymywana z przerobienia włókien drewna świerkowego lub sosnowego; HDF – bardzo twarda płyta pilśniowa o dużej gęstości, wytwarzana ze zrębków drewna. Gęstość płyt HDF jest około 50% większa niż produktów z litego drewna, dzięki czemu płyty się nie paczą.

 

Wykończenie powierzchni

Część firm sprzedaje drzwi z powierzchnią niewykończoną, pozostawiając klientowi decyzję, jak i czym to zrobić. Sposób wykończenia zależy przede wszystkim od rodzaju materiału, z jakiego wykonane są drzwi. Drewniane mogą być tylko wstępnie przygotowane – zaimpregnowane, zagruntowane lub zupełnie wykończone – bejcowane i lakierowane. Najczęściej stosuje się taki rodzaj powłoki wykończeniowej, który pozostawia widoczny rysunek słojów drewna. Można je także malować na wybrany przez klienta kolor. Częstym sposobem wykończenia drzwi z płyt drewnopochodnych jest oklejanie: okleiną naturalną, czyli fornirem lub drewnopodobnymlaminatem. Drzwi z takich płyt mogą być też malowane farbami kryjącymi.

 

Okucia

Większość drzwi zawiesza się na dwóch zawiasach, w niektórych jest jeszcze trzeci pośrodku. Niektóre zawiasy pozwalają na korygowanie zawieszenia skrzydła względem ościeżnicy. Wiele firm oferuje zawiasy, które nigdy nie skrzypią.Klamkę z szyldem lub rozetkami zwykle dokupuje się osobno. Czasami w cenę drzwi wliczone są klamki z aluminium. Chętniej jednak wybierane są te z mosiądzu czy stali nierdzewnej.W cenę drzwi zwykle jest wliczony zamek, fabrycznie wpuszczony w otwór w skrzydle. W drzwiach do pokoju jest to zamek otwierany za pomocą klucza. Są też takie, które mają klamkę bezzamka. W drzwiach do łazienek i WC zamiast klucza zwykle stosuje się pokrętło.

Jeżeli tradycyjne drzwi zajmują za dużo miejsca, można zamiast nich zamocować drzwi harmonijkowe. Są one wygodniejsze, a czasem także dużo lżejsze od zwykłych.Drzwi przesuwają się po górnej prowadnicy. Do górnych krawędzi paneli mocuje się rolki lub tzw. zawieszki, które następnie wkłada się do prowadnicy przykręconej do nadproża. Prowadnica ta może być wykonana z profilu aluminiowego lub stalowego. Przekrój prowadnicy zależy od mechanizmu jezdnego. Do cięższych drzwi stosuje się dodatkową dolną prowadnicę.Wybierając drzwi harmonijkowe, warto zwrócić uwagę na:

  • materiał, z którego wykonana jest prowadnica: po aluminiowej drzwi przesuwają się lżej i ciszej niż po stalowej;
  • sposób podwieszenia paneli na prowadnicy: powinien umożliwiać ich demontaż na wypadek uszkodzenia poszczególnych elementów.

 

Budowa drzwi hamonijkowcyh

Drzwi harmonijkowe zbudowane są z połączonych ze sobą elementów – paneli szerokości 10-15 cm i grubości 1-1,2 cm. Panele mogą być pełne lub z wypełnieniem ze szkła. Podczas otwierania drzwi składają się w harmonijkę po jednej stronie zmniejszając w ten sposób szerokość otworu drzwiowego. Można w nich zamontować zamek; najczęściej stosuje się zamek magnesowy lub zapadkowy.

 

Materiał drzwi

Drzwi produkuje się z PVC, polistyrenu, płyty wiórowej oklejonej fornirem lub drewna. Drewno powinno być dobrej jakości, suche i bez sęków: tylko wtedy zamontowane w ościeżach drzwi nie wypaczą się i będą się lekko przesuwać. Drzwi z tworzyw sztucznych są cienkie i lekkie (od 2 do 5 kg), dlatego ich zamontowanie nie sprawia wiele kłopotu. Drzwi z płyty wiórowej i drewniane są cięższe – zwykle ważą 8-12 kg.

 

Sposób łączenia paneli

Panele drewniane zwykle łączy się taśmami z płótna, te z tworzyw sztucznych – łącznikami z takiego samego materiału. W niektórych drzwiach panele połączone są sprężynkami stalowymi. Z doborem drzwi do istniejącego już otworu nie ma problemu. Producenci oferują komplety drzwi o różnych wymiarach. Wykonują także drzwi na zamówienie. Jeśli otwór jest szeroki, można zamontować drzwi dwuskrzydłowe lub dokupić pojedyncze panele i połączyć je z pozostałymi. Za długie panele można przyciąć wzdłuż dolnej krawędzi. Te z PVC lub polistyrenu przycina się piłką do metalu, zaś drewniane – piłą do drewna.

Panele sprzedawane są zwykle w zestawach – razem z prowadnicą, listwami bocznymi i maskującymi, łącznikami oraz śrubami. Dokupując panele ( w razie uszkodzenia lub dopasowywania do wymiarów drzwi ) można też dokupić elementy do ich mocowania. Większość firm dołącza także szczegółową instrukcję montażu drzwi.

 

Przygotowanie otworu drzwiowego

Ościeżnice powinny być do siebie prostopadłe, a podłoga lub próg – poziome. Zapewni to lekkie przesuwanie drzwi. Krawędzie otworu wykańcza się bocznymi listwami. Po jednej stronie ościeżnicy mocuje się listwę z wpustem, w który wsuwają się drzwi. Listwa taka umożliwia szczelne ich domknięcie i zamontowanie zamka. Listwy najłatwiej przykręcić do ościeżnicy drewnianej. W stalowej należy wcześniej wywiercić otwory: listwę przykręca się wkrętami do blachy. Jeżeli nie ma ościeżnic, zaleca się zamocowanie ostruganych desek calówek grubości 25 mm. Ułatwią one przykręcenie prowadnicy i zamaskują nierówności ściany. Górną prowadnicę zwykle zasłania się listwą maskującą w kolorze drzwi.

 

Kolory

Drzwi harmonijkowe z tworzyw sztucznych są dostępne w różnych kolorach. Mogą też imitować różne gatunki drewna. Powierzchnia paneli jest malowana fabrycznie lub powlekana specjalną folią (powlekane są droższe, ale bardziej trwałe). Drzwi drewniane zwykle są w naturalnym kolorze – surowe lub lakierowane. Oferowane są też drzwi pomalowane transparentną farbą, przez którą widać rysunek słojów.

 

Konserwacja drzwi

Sposób konserwacji drzwi zależy od materiału, z jakiego są wykonane. Drzwi z PVC, polistyrenu bądź innych tworzyw sztucznych wystarczy przecierać szmatką nasączoną środkami czystości. Do ich czyszczenia nie wolno stosować rozpuszczalników (na przykład benzyny), ponieważ mogą one uszkodzić tworzywo. Do czyszczenia drzwi szklanych oraz wypełnień ze szkła można użyć dowolnych płynów do czyszczenia szyb. Do konserwacji drzwi drewnianych wystarczą dostępne na rynku pasty lub mleczka do pielęgnacji drewna.

Ze względu na sposób otwierania, drzwi możemy podzielić na trzy główne typy:

  • rozwieralne – nadają się do wnętrz, w których jest odpowiednio dużo miejsca na ich otwieranie. Różnią się od siebie miejscem umieszczenia zawiasów i kierunkiem otwierania: mogą być lewe lub prawe. Te pierwsze mają zawiasy z lewej strony (patrząc od strony okuć w futrynie) – otwieramy je do siebie lewą ręką, zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Prawe mają zawiasy z prawej strony; otwieramy je do siebie prawą ręką, w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara.
    Odmianą drzwi rozwieralnych są drzwi wahadłowe (jedno- lub dwuskrzydłowe) – zamykają się samoczynnie ruchem wahadłowym. W przypadku drzwi dwuskrzydłowych – prawymi są te, w których jako pierwsze jest otwierane prawe skrzydło; lewymi – te, w których jako pierwsze jest otwierane skrzydło lewe;
  • przesuwne – składają się z jednego lub dwu szerokich skrzydeł, przesuwanych na szynie. Wygodne zwłaszcza tam, gdzie nie ma miejsca na zamontowanie tradycyjnych drzwi rozwieralnych.
    Drzwi przesuwne, rozsuwając się, mogą zachodzić na ścianę lub chować się w niej. W tym drugim przypadku, w ścianie trzeba zamontować kasetę, w którą wsuną się drzwi. Drzwi chowane można zamontować, jeśli ściana ma odpowiednią grubość: murowana – co najmniej 12,5 cm, z płyt gipsowo-kartonowych – co najmniej 10 cm;
  • składane ( łamane )– jedno skrzydło drzwi składa się z dwu części, połączonych na górze i na dole zawiasami. Po zamknięciu wyglądają jak drzwi rozwieralne lub przesuwne; po otwarciu składają się jak parawan, zajmując mało miejsca. Warto je zamontować tam, gdzie nie ma miejsca na drzwi rozwieralne, a założenie przesuwnych nie jest korzystne (futryna jest zbyt małej szerokości) – np. w wąskich przejściach i garderobach.
    Odmianą drzwi składanych są drzwi harmonijkowe. Budową bardzo przypominają składane – są jednak zbudowane z większej ilości węższych elementów. W sklepie możemy sobie zamówić „harmonijkę” złożoną z dowolnej liczby części – takie drzwi nadają się zwłaszcza do futryn o nietypowej szerokości. Trzeba jednak pamiętać, że po otwarciu zajmą część otworu drzwiowego zwężając wejście – musimy zatem sprawdzić, czy po ich założeniu będziemy mogli swobodnie wchodzić do pomieszczenia.

 

Drzwi - jak i z czego są zbudowane

Drzwi produkuje się z materiałów drewnopochodnych: płyt wiórowych, pilśniowych, MDF i HDF, a także z drewna (sosna, dąb, mahoń, jesion, buk) – litego lub sklejanego z kilku warstw. Dwa pierwsze materiały są tanie, ale dosyć wrażliwe na wilgoć. Pozostałe – zwłaszcza HDF i klejone drewno – droższe, ale bardzo trwałe i odporne na paczenie.

Możemy wybierać spośród drzwi płytowych, płycinowych i płytowo-płycinowych. W pierwszych – skrzydło jest pełną płytą drewnianą lub z materiału drewnopochodnego (sklejka, MDF, HDF); w drugich – na ramie wokół drzwi montuje się najczęściej dwie płyty z litego drewna, boazerii, sklejki czy np. ramki z szybkami z tworzywa lub szkła. Drzwi płytowo–płycinowe składają się z litej płyty, ozdobionej profilami (wyżłobieniami) imitującymi płyciny.

 

Wykończenie powierzchni

Drzwi są lakierowane lub pokryte okleiną. Niektóre firmy sprzedają je z powierzchnią niewykończoną, pozostawiając klientowi decyzję, jak i czym to zrobić.

Lakierowane. Są pokrywane lakierem bezbarwnym lub malowane farbami akrylowymi. Za drzwi w tzw. kolorach podstawowych – białym, brązowym, czarnym i popielatym – nie dopłacamy. Za inne, na specjalne zamówienie – np. czerwone lub niebieskie – zapłacimy o 15-20% więcej. Drzwi lakierowane często są dodatkowo dekorowane ozdobnymi tłoczeniami – w kształcie prostokątnych kasetonów lub łuków.

Okleinowane. Powierzchnia drzwi może też być pokryta okleinami – laminatem ze sztucznego tworzywa lub fornirem z naturalnego drewna.
Prawie wszystkie laminaty mają kolory drewnopodobne. Imitują buk, orzech, jesion, dąb, mahoń i wiele innych. Mogą być gładkie lub z rysunkiem słojów drewna.

 

Futryna - stara czy nowa ?

Może być drewniana, z materiałów drewnopochodnych lub metalowa.W naszych mieszkaniach mamy zazwyczaj futryny (ościeżnice) metalowe. Jeśli nie przeprowadzamy większego remontu, a chcemy tylko wymienić skrzydło drzwiowe – lepiej nie ruszać starej ościeżnicy – przy jej demontażu będzie spory bałagan. Jeśli jednak zmieniamy drzwi przy okazji generalnego remontu, możemy dokupić do nich również nową, zaproponowaną przez producenta ościeżnicę, idealnie dopasowaną do ich wyglądu.

 

Za co płacimy

Cena drzwi obejmuje skrzydło z zamkiem pod klucz zwykły i zawiasami oraz futryną. Czasami w cenę drzwi może też być wliczony koszt szyby. Dodatkowo płacimy za klamkę i szyld. Za dopłatą, drzwi mogą być wyposażone w zamek patentowy.

 

Co w standardzie, a co za dopłatą ?

Standardowym wyposażeniem skrzydła drzwi, ujętym w ich cenie, są zawiasy (najczęściej czopowe) – dwa w przypadku drzwi do szerokości 80 cm, trzy do skrzydła szerokości 90 cm. Mieści się w nim również zamek – bębenkowy, czyli zamykany na klucz lub z blokadą WC – w zależności od typu drzwi. W komplecie jest również szyba (gdy drzwi mają przeszklenie), ale tylko ta wybrana przez producenta. Za zmianę jej koloru lub ornamentu trzeba dodatkowo zapłacić.

W standardzie nie mieszczą się: opaski maskujące i ćwierćwałki (potrzebne do wykończenia ościeżnicy), klamki, elementy wentylacyjne (tuleje lub kratka), bezpieczne szyby, dodatkowe zawiasy czy zamki. Oznacza to, że za każdą z tych rzeczy trzeba dodatkowo zapłacić.To, że drzwi nie są standardowo wyposażane w klamki i szyldy, można uznać za zaletę. Klamka odgrywa bowiem coraz częściej rolę dekoracyjnego detalu. Modne klamki mają rozmaite formy, są także oferowane w wielu różnych wykończeniach (metalowe mogą mieć na przykład powierzchnię polerowaną, szczotkowaną itd.), barwach (chromowane, w kolorze mosiądzu, złota). Inwestorzy z łatwością znajdą takie klamki, które będą idealnym uzupełnieniem aranżacji wnętrz. Nie są w tej kwestii skazani na wybór producenta drzwi.

 

Francuzi postawili na elegancję

Francuskie drzwi są subtelne, wyważone i niezwykle eleganckie. Dominuje geometryczny trzypanelowy wzór, niestety rzadko spotykany w polskich domach. Najpopularniejsze we Francji płyty drzwiowe mają fakturę drewna i są malowane na rozmaite kolory, dobrane do charakteru wnętrz. Nadal popularne pozostają we Francji tradycyjne modele dwupanelowe z łukowym wykończeniem. Te dwa modele tłoczonych płyt drzwiowych zostały pierwotnie zaprojektowane specjalnie na potrzeby rynku francuskiego.

 

Polacy są tradycjonalistami

Gustujemy w drzwiach z widocznymi słojami drewna, najlepiej dwupanelowych, zakończonych na górze łukiem. Preferujemy drzwi białe lub w kolorze drewna. Jesteśmy tradycyjni, nie dajemy się skusić na nowe trendy. Ze względu na wielkość pomieszczeń montujemy drzwi składane iprzesuwane. Interesują nas także drzwi przeszklone umożliwiające dopływ światła do pomieszczeń.

 

Angielski przepych

Angielski styl dekoracji charakteryzuje się przepychem. Najczęściej spotykany wzór drzwi to sześć zakończonych prosto paneli – kształt nawiązujący do stylu kolonialnego. Drzwi kupowane są zazwyczaj w stanie surowym, co pozwala pomalować je samodzielnie na dowolny kolor.

 

Niemcy postawili na perfekcje

Drzwi Niemców są idealnie dopracowane. W przeciwieństwie do preferencji Polaków, Niemcy najczęściej wybierają drzwi o gładkiej powierzchni, pozbawione wytłoczeń imitujących słoje drewna. Mniej liczą się wzory drzwi – ilość paneli, proste lub łukowe wykończenia, kolor. Niemcom imponuje efekt jedwabistej powierzchni, który wymaga bardzo starannego malowania. Nasi zachodni sąsiedzi doceniają te wysiłki, dlatego gładkie drzwi wykonane z płyt Masonite są od wielu lat obecne w ich domach.

 

Skandynawska surowość

Skandynawskie drzwi charakteryzują się surową prostotą. Te w Szwecji jak i w Finlandii są tak typowe, że nie sposób pomylić ich z innym pochodzeniem. Skandynawskie zamiłowanie do porządku powoduje, że Szwedzi preferują drzwi wykonane z płyt o tłoczeniach symetrycznych, trzy lub czteropanelowych. Drzwi w domach fińskich mają jedwabiście gładką powierzchnię, co w przypadku domów polskich jest rzadko spotykane.

Moda się zmienia – w różnorodności tkwi przecież bogactwo. Nie tak dawno popularne we Francji drzwi dwupanelowe, zakończone łukiem, z widocznymi słojami drewna, ustąpiły miejsca modelom, trzy, cztero i sześciopanelowym zakończonymi wyłącznie na prosto. Producenci płyt drzwiowych wymyślają wciąż nowe kształty, wzory i kolory. Firma Masonite, tylko w ciągu jednego roku wprowadziła na globalny rynek kilkadziesiąt nowych rozwiązań.

Zanim wybierzesz się do sklepu…

  • sprawdź wymiary otworu drzwiowego, aby dobrać odpowiednią szerokość drzwi i ościeżnicy;
  • ustal, jakie drzwi są ci potrzebne: rozwieralne, przesuwne, składane czy harmonijkowe, jednoskrzydłowe czy dwuskrzydłowe, prawe czy lewe.

Kupując drzwi…

  • zwróć uwagę, jakie elementy wchodzą w skład ceny: czy są w nią wliczone ościeżnica, listwa (opaska) maskująca, zamek.